حجتالاسلام سید حسن طیب حسینی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه با اشاره به جایگاه مرحوم میرزای نائینی در تاریخ حوزههای علمیه اظهار داشت: مرحوم میرزای نائینی به عنوان یکی از شخصیتهای علمی، بلندآوازه و مؤثر در حوزه علمیه، به عنوان چهرهای پرفروغ در علم سیاست شناخته میشود.
وی با اشاره به بیانات مقام معظم رهبری افزود: بیانات مقام معظم رهبری را شنیدید؛ نکته حائز اهمیتی که ایشان از حالات، روحیات و صفات مرحوم میرزای نائینی فرمودند این بود که گفتند «ما در علمای سلف اینگونه نداشتیم، امتیاز ایشان این بود که اندیشه سیاسی داشت». گاهی انسان سیاسی کار میکند، سیاسی صحبت میکند و به سیاست علاقهمند است، اما اندیشه سیاسی داشتن از صفات بارز مرحوم نائینی است.
مدیر روابط عمومی مرکز مدیریت حوزههای علمیه کشور ادامه داد: در رابطه با مرحوم میرزای نائینی هر آنچه پرداخته شده بُعد علم ایشان است و کمتر به بُعد عرفانی و زهد ایشان پرداخته شده است. به نظر میآید مرحوم میرزای نائینی به عنوان یکی از فقهای شیعه، زهد و عرفان را عرفان منزوی نمیداند، بلکه عرفان را عرفان میدان عمل میبیند.
وی با اشاره به محتوای کتاب «تنبیه الامه و تنزیه المله» تصریح کرد: ایشان در این کتاب میفرماید که مستبد یا استبداد بر خداوند تبارک و تعالی خروج کرده و در واقع خود را جانشین خداوند میداند و این شرک است؛ از این منظر ولایت را ولایت الهی میداند. این نگاه، نگاه عرفانی و بلندی است که در عرصه سیاست وجود دارد.
حجتالاسلام والمسلمین طیب حسینی تأکید کرد: از نگاه مرحوم نائینی، عرفان سازنده است، عرفان منزویکننده نیست؛ زهد سازنده است، زهد منزویکننده و گوشهنشینکننده نیست.
وی افزود: بارزترین نکتهای که وقتی از شاگردان ایشان درباره حالات روحی مرحوم آقا سؤال میکنید، اولین چیزی که به نظرشان میرسد، این است که میفرمایند نماز شب عجیبی داشت.
مدیر روابط عمومی مرکز مدیریت حوزههای علمیه کشور ادامه داد: رهبر معظم انقلاب فرمودهاند شنیدهام از داماد ایشان که مرحوم آقای حسینی نجفی همدانی بودهاند، نماز شب عجیبی داشت. همچنین مرحوم حضرت آیتالله العظمی بهجت رحمهاللهعلیه فرمودهاند نائینی اگر نائینی شد، از نماز شب بوده است و نماز شب ویژهای داشته است.
وی در پایان گفت: این عالم، عابد، عارف، فقیه، اصولی و سیاستمدار شیعه است؛ چه میشود درباره او گفت و چه میشود درباره او نگفت؟ به تعبیر بلند حضرت آیتالله وحید، چون گفتند: «لا یُدرَک و لا یُوصَل».
نظر شما